ความรู้เบื่องต้นในการร้องเพลง

แหล่งกำเนิดเสียง

สายเสียงหรือVocal cords เป็นอวัยวะที่ทำให้เกิดเสียวขึ้นมา มีลักษณะเป็นกล้ามเนื้อบางๆ 2เส้น มีขนาดประมาณครึ่งนิ้ว จุอยู่ในกล่องเสียงที่อยู่ตรงหลอดลมตอนบนในลำคอ

การกำเนิดเสียง

เสียงเกิดจากการที่อากาศผ่านเข้าไปทางปากและหรือจมูก แล้วย้อนกลับออกมาผ่านทางกล่องเสียงและเส้นเสียงในลำคอ แล้วทำให้สายเสียงสั่นสะเทือนจนเกิดเป็นคลื่นเสียงสูงๆต่ำๆ และได้รับการปรับแต่งเป็นคำพูดหรือเสียงร้องเพลง ที่มีความก้องกังวานได้ โดยอาศัยอวัยวะภายในช่องปาก อาทิ โพรงจมูก ริมฝีปาก ฟัน ช่องปาก ลิ้น และหลอดลมเป็นต้น

ท่าทางที่ใช้ในการขับร้อง

ไม่ว่าจะขับร้องในท่านั่งหรือยืนก็ตาม ลำตัวและศรีษะจะต้องตั้งตรงเสมอ พร้อมกันนั้นอกจะต้องผายไหล่ผึ่ง ปล่อยตัวตามสบายโดยไม่เกร็ง และหามการก้มหน้า หลังค่อมเป็นอันขาด หากมีโน้ดเพลง ให้ถืออยู่ในระดับคาง ในขณะยืนตัวตรงให้แยกเท้าห่างกันเล็กน้อยโดยการทิ้งน้ำหนักตัวอยู่บนเท้าทั้งสองข้าง และนำเท้าข้างหนึ่งคล้อยมาข้างหน้าด้วย เพื่อการทรงตัวที่ดี

การหายใจ

การควบคุมลมหายใจให้ได้เป็นหัวใจพื้นฐานของการขับร้อง ด้วยวิธีการควบคุมลมหายใจให้ผ่อนคลายอย่างพอดีจึงจะทำให้เกิดเสียงอันไพเราะและทรงพลัง คือ เมื่อหายใจเข้า-กระบังลมจะเคลื่อนตัวลงต่ำ จนทำให้เกิดช่วงว่างระหว่างทรวงอก ในขณะนั้นอากาศจากภายนอกจะเข้าไปแทนนี่ผ่าน”ทางปาก”และจมูก เมื่อหายใจออก-กระบังลมจะยกสูงขึ้น พร้อมกับอากาศที่อยู่ภายในปอดก็จะถูกดันออกมาผ่านทางปากและจมูกเช่นกัน